Welkom bij suusje

Een paar weken geleden had ik na een aantal jaren eindelijk weer eens een date. Je weet hoe dat gaat met huiselijke omstandigheden: die zitten in de weg en voor je het weet ben je jaren verder. Afspraak op zondagmiddag bij die hotelketen 'die er groot mee is geworden'. Als ik door mijn lief op het parkeerterrein word afgezet, krijg ik een smsje: Ik zit in kamer xxx. Kom maar naar boven. Met kloppend hart loop ik langs de receptie door de lobby richting lift. Tja. Daar heb je een keycard voor nodig. Trap dan maar? Nee, ook die deur zit dicht. Me melden bij de receptie en vragen om een sleutel? "Mijn man is al op de kamer..."... hm... Ik geloof nooit dat ze er in trappen, maar als hij me de opdracht zou geven zou ik het doen. Dat wel. Ik bel HJV. Vertel hem dat ik bij de lift sta en niet naar de kamer kan komen. Dan neem je de trap maar suusje. Nee, dat kan ook niet. Ook daar heb ik de sleutel voor nodig. Hij zegt dat hij me komt halen. Ik blijf bij de lift staan wachten. Uit het zicht van de receptie, maar wel in het zicht van twee dames die in de lobby een kopje koffie zitten te drinken. En ik voel me net een hoertje op weg naar haar afspraak. Nou ja. Er is niet zo heel veel verschil. De liftdeur gaat open. “Dag suusje”. “Dag HJV”.  Terwijl de lift omhoog gaat kijken we elkaar aan. Zoekend naar iets bekends in het gezicht van de ander. Op de derde etage loop ik achter hem aan door schier eindeloze gangen naar een kamer helemaal aan het eind. Natuurlijk heeft hij moeite om de kamerdeur open te krijgen. Die keycards werken nooit zoals je denkt dat ze zouden moeten werken. Binnen doe ik mijn jas uit, mijn sjawl af en daarna, voor mij tamelijk ceremonieel, mijn collar. Ik stop hem in mijn jaszak. Bang om hem te verliezen. We staan tegenover elkaar. Nog steeds kijkend. We lachen. Hij zegt: “Ik zou je niet herkend hebben op straat”. En ik moet toegeven: ik waarschijnlijk ook niet. Zijn snor is er af en hij is aangekomen. Ik ook natuurlijk, maar bij hem valt het iets meer op denk ik. Hij is er leuker op geworden. “Je bent niet meer blond”. “Nee, dat werd voor de kapper steeds meer werk om het bij te houden.” Mijn haar is ook veel langer dan toen. We zoenen. Wat aarzelend. Hij voelt aan mijn kousen en merkt dat het een panty is. Verbaasde wenkbrauwen. Tja... het moest vanwege de kleur. Er zit geen slip onder, dat dan weer niet. Ik krijg mijn halsband om en hij bevestigt de nieuwe hondenketting eraan. “Zit ie niet te strak, suusje?” Natuurlijk zit ie te strak, maar het is zinloos om daarover in discussie te gaan. Ik voel me subberiger dan ik me in tijden gevoeld heb. En het voelt goed. Hier kwam ik om naar dit hotel en naar hem. Na een tijdje lig ik dromerig in zijn armen. Hij speelt met mijn buik. We praten wat. Dadelijk zullen we wel wat gaan eten. Maar hij is eerst nog wat anders van plan. Hij staat op en  stuurt mij naar toilet. Als ik terugkom heeft hij de fauteuil bij het raam omgedraaid en zich aangekleed. Hij zet me bij de fauteuil en ik moet over de rugleuning heenbuigen. Hij zet mijn handen vast aan de poten van de stoel. Gaat hij weg? Laat hij me hier zo staan? Dat wil ik niet en dat zeg ik hem. “Nee, suusje, maak je geen zorgen. Ik blijf hier. Maar er komt iemand bij. Dat vind je toch niet erg?” Uiteraard is zijn timing perfect, dus voor ik zelfs maar kan nadenken of ik dat erg vind of niet, wordt er op de deur geklopt. Blijkbaar heeft onze gast wel een keycard. HJV doet de deur open en ik hoor meerdere, jonge, stemmen. Dit is niet één gast! Ik sta hulpeloos met mijn blote kont richting deur. Geketend aan de stoel, mijn hoofd aan de binnenkant tegen de leuning. Ik zie niks, kan alleen maar luisteren. “Ha pa, hier zijn we dan”, hoor ik. Ik weet van HJV dat hij zoons heeft, maar hij zal toch niet... Jawel, hij heeft wel en ze zullen. De heren V zijn nu met zijn vieren. HJV en drie zoons tussen de 19 en de 24 jaar oud. Dat is alles wat ik van ze weet. En dat ze niet bij hem, maar bij hun moeder wonen. Of op zichzelf. Ze praten met elkaar, wat lacherig. Over hun kamer (vandaar de keycard), over de vriendin van één van hen, over het weer. Alsof ik er niet bij ben. Alsof ik daar niet sta in al mijn glorie (o, noem je dat zo?). HJV zit dicht bij me. Ik kan hem net zien, hij zit in de andere fauteuil. Hij streelt me soms en pakt af en toe even de hand die hij net kan pakken. Hij knijpt er in, stelt me gerust. De stemmen worden serieuzer. Ik ga ze herkennen, uit elkaar houden. Ik weet natuurlijk niet welke stem bij welke zoon hoort, maar er is er een die veel serieuzer klinkt dan de andere twee. Ze praten nu over bdsm, over mij, over macht en onmacht, over het spelen van het spel, over HJV's idee om dit een keer met zijn vieren te doen. Wetend dat ik er geen bezwaar tegen zou hebben, denkend dat hij mij er zelfs wel een plezier mee zal doen. “Ja toch, suusje?”.  Ik kan weinig anders dan beamen. Mijn lijf kronkelt bij de vraag en ik ben al een tijdje zachtjes aan het schokken. En dan voel ik plotseling een slag op mijn kont. Pa gaat ze het klappen van de zweep leren! De serieuze stem wil niet. Zegt dat hij dat niet leuk vindt. Het hoeft ook niet natuurlijk. Ik krijg toch wel genoeg klappen. Hij heeft nu de plaats van zijn vader ingenomen in de stoel. Ik zie niet veel meer dan een stukje van zijn benen, maar hij streelt me. Dat vind ik lief. Hij maakt ook mijn handboeien los van de stoel, zodat ik wat makkelijker kan gaan staan. Ik word moe van het staan en vraag of ik op bed mag liggen. Serieus helpt me. Ik leun tegen hem aan en voel hoe opgewonden hij is. Ik ben aan het subben en zweven en houd mijn ogen dicht. Dit is zo intens, zo volledig voelen, dat ik mijn ogen wil uitschakelen. Kijken zou me afleiden van deze gevoelens. Ik lig op mijn buik. De heren zitten om me heen. Ik voel alleen nog maar handen. Ze strelen, knijpen, slaan. Nagels krassen over de binnenkant van mijn dijen. Een van hen heeft bullit gevonden en ik voel opeens mijn kleine vibrator trillen tegen mijn clit. Ik kom vrijwel gelijk klaar, bijna huilend. Maar mijn high zakt niet. Als ze bullit daar niet weghalen, zal ik denk ik doorgaan in een eindeloos orgasme. Maar dat is niet de bedoeling. HJV zegt me dat ik op mijn knieen moet gaan zitten. De rest laat zich raden. Ik word genomen, ik pijp, word weer genomen en kan op den duur de pikken niet meer uit elkaar houden. Serieus blijft bij mijn hoofdeind zitten. Ik heb hem wel gepijpt, maar verder lig ik vooral met mijn hoofd in zijn schoot terwijl hij mijn haar streelt. Hoe lang het duurt weet ik niet. Op een gegeven moment val ik in slaap. Als ik wakker word is het donker en lig ik in HJV's armen. We zijn alleen in de kamer. Was het een droom?   ©suusje, 2010

terug naar verhaaltjes contact