Welkom bij suusje

Mijn agenda van vorige week: Woensdag: Afspraak met voetsletje. Voetverzorging met wat extra’s: voor ‘t eerst ga ik ‘m toppen. Vrijdag: Kennismaken met Belg. In Mechelen. Vanilla. Maar misschien wel straciatella. Zaterdag: VSSM-avond in Den Haag. Met voetsletje. Nog een first: voor het eerst als Domme met een slaafje naar een feest. Maandag: Afspraak in Amsterdam. Suusje gaat subben bij SirNick. Vier dates in een week tijd. Van top tot bottom. En allemaal ‘eerste keren’. Het zijn vier heel verschillende ervaringen geworden. Voor het eerst aan de andere kant van de zweep staan. Voetsletje ‘bespelen’ terwijl hij bij hem thuis op de vloer vast ligt. En zaterdag met hem naar de VSSM-avond. Aan het lijntje. Hem vertellen dat hij op moet schieten en moet ophouden met praten. Maar ook: heel veel herkennen in zijn reacties. Omdat hij heel veel lijkt op hoe ik zelf als sub ben. En net als bij andere ADHD-sters denk ik: ben ik echt zo? Zo druk toch niet? Zo egocentrisch toch niet? Zo ongeconcentreerd toch niet? En weer twijfel ik aan zijn diagnose... natuurlijk herken ik ook autistische trekjes. Maar die herken ik bij mezelf ook wel enigszins. Wat ik bij hem vooral herken is het ADHD-erige gedrag. Wat pas verdwijnt als ik hem ‘onder controle’ neem. Als hij op de grond bij me zit, met zijn gezicht tegen mijn voet. En als ik hem op de slettenstoel heb vastgezet. Zijn tepels moest ik zaterdag nog een beetje ontzien... die deden nog te veel zeer van woensdag. Tsk... Het voelt heel dubbel om hem te toppen. Dat komt voor een deel omdat ik me niet seksueel tot hem aangetrokken voel. Ik voel me moederlijk, zorgzaam. En net als thuis: de zorgster in mij combineert slecht met de minnares. Ik merk natuurlijk wel dat hij heel geil wordt van veel dingen die ik doe en dat vind ik leuk. En ik weet dat ik hem als seksobject zou mogen gebruiken en misschien gaat dat ook nog weleens gebeuren. Maar de geilheid die ik zelf als sub voel bij een meester óf meesteres, die voel ik niet als ik zelf aan het toppen ben. Verder vind ik het een beetje moeilijk om mezelf te benoemen als zijn meesteres. Terwijl ik weet dat hij dat eigenlijk heel graag zou willen, omdat hij erg op zoek is naar duidelijkheid. Misschien is dat wel omdat die seksfactor voor mij ontbreekt. En misschien ook wel omdat ik helemaal nog niet weet of ik wel meesteres wil zijn van iemand. Omdat dat weer een verantwoording met zich meebrengt waar ik eigenlijk niet op zit te wachten. Zo’n feestje is wel leuk hoor. Iemand die je naar believen kunt laten draven voor een drankje of om iets uit je locker te halen. Iemand die je tot de orde kunt roepen als je vindt dat hij te lang staat te kletsen. Ik merk dat hij die correcties wel fijn vindt. En ook dat herken ik dan weer. En gelukkig heeft hij het heel leuk gevonden. Daar ben ik dan ook weer blij om. Een heel andere ervaring was vrijdag. Een eerste ontmoeting met Belg. We hebben elkaar via OK-cupid ontmoet en het grappige is dat de contacten al heel snel veel dieper gingen dan met de meeste mannen daar het geval is. Er zijn intussen een paar mensen met wie ik tamelijk intensief contact heb, dat veel verder gaat dan de platte seks waar de meesten op uit zijn. Maar het zijn toch uitzonderingen. Belg is zo’n uitzondering. We ontmoeten elkaar in de buurt van het station in Mechelen en rijden in zijn auto samen verder naar een restaurant in de buurt. Het is altijd wat onwennig, zo’n afspraak. Ook al mail en chat je en ook al hebben we elkaar ook al een aantal keren langdurig aan de telefoon gesproken, ik zit toch tegenover een vreemde. Bovendien was het 37 graden toen ik Mechelen inreed. Dat maakt het geheel erg plakkerig! We eten een kleinigheid en gaan dan weer naar zijn auto. We willen praten, de kennismaking intensiveren, elkaar aanraken. Maar niet in dat restaurant waar voortdurend mensen om ons heen zijn. Gelukkig herinnert hij zich een lokatie waar kamers te huur zijn en hebben ze daar ook nog een kamer voor ons. Uiteraard is het ook op die kamer erg warm. Dat maakt het dan weer makkelijker om uit de kleren te gaan en al snel liggen we samen op bed te knuffelen en te praten. Belg is nieuw op sm-gebied en gefascineerd door mijn verhalen en de manier waarop ik in het leven sta. Heel voorzichtig zet hij zijn eerste stappen op het sadistische pad. Aangezien ik geen spullen had meegenomen hebben we een beetje geïmproviseerd en heb ik hem laten zien dat een Dom niet veel anders nodig heeft dan zijn handen en zijn broekriem. De avond vliegt voorbij en het is jammer dat ik niet langer kan blijven. En dan maandag naar SirNick. Weer een maandag in de Bijlmer. Vlakbij de plek waar ik niet zo lang geleden ook een afspraak had. SirNick ken ik al zeker dertien jaar. Nog van voordat ik wist dat ik onderdanig was en zeker van ruim voordat ik wist dat hij Dominant was. Een paar weken geleden waren we met zijn drieën op een feestje, H, SirNick en ik. Voor die tijd hadden we nog nooit een afspraak samen gehad, maar na afloop van dat feestje zei hij dat hij het nog weleens over wilde doen. Dat werd dus deze bewuste maandag. Het begint er al mee dat mijn routeplanner mij naar een ander deel van de straat brengt, dan waar ik moet zijn. Gelukkig had SirNick mij een goede plattegrond toegestuurd. Anders was ik vast te laat gekomen en uit ervaring weet ik dat je je dat als sub niet kunt permitteren. SirNick had me trouwens ook nog gewaarschuwd. Ik heb gezorgd voor broodjes. We lunchen en kletsen wat. Ook hier toch weer wat onwennigheid. Voor mij vooral: afwachten. Wat gaat er gebeuren en wanneer. Na een tijdje pakt SirNick zijn koffertje. Dat bekende koffertje waarover iedere BDSM-er beschikt. Vroeger heette dat abortus-koffertjes, maar ik geloof dat er veel meer BDSM-ers mee rondlopen dan artsen. Ik krijg een halsband om. Strak. Niet te strak suusje? Nee hoor. Hij pakt van buiten een kussen van een van de balkonstoelen en legt dat op de salontafel. Een stevige, zware salontafel. “Niet uitgekozen voor dit doel hoor, maar het komt wel heel mooi uit." Tja, de kat is naar het bed gevlucht toen ik binnenkwam, dus daar is voor ons geen plek. Ik moet op mijn buik op de tafel gaan liggen en mijn handen en voeten worden vastgemaakt. Ik krijg handboeien om en die worden met tiewrap vastgemaakt aan een bezemsteel die onder de tafel door wordt gehaald. Ik kan geen kant meer op. Dat is natuurlijk ook de bedoeling. Ik krijg ook nog een blinddoek voor. Geen gag. SirNick houdt van hout. Hij warmt me een beetje op maar gaat steeds harder slaan. Met een pollepel hoor en zie ik later. Hout bijt. Het is venijnig. Maar de pollepel laat wel prachtige indrukken achter.  Later gebruikt hij ook nog een klein latje. Soort liniaal, maar dan dikker. “Dat zwiept lekker”. Ja, dat zal best, maar ik vind ook deze eigenlijk alleen maar bijten. Ik merk wel dat ik langzaam maar zeker roezig word. Natuurlijk vergeet ik mee te tellen. Als ik dat zeg, zegt SirNick: als ik had gewild dat je meetelde, had ik je dat wel gevraagd. Ja. Natuurlijk. Ik blijf een beetje kletserig, tot hij me zegt mijn mond te houden. Dat lukt een tijdje. En het betekent ook dat ik me meer op mijn lijf concentreer, op wat er gebeurt, wat ik voel. Meer ‘uit mijn hoofd’ raak. Zoals ook de bedoeling is. Als hij vindt dat het genoeg is (ik vind dat ook al een tijdje), voel ik ineens hoe hij olie op mijn rug sprenkelt en me zachtjes begint te masseren op de plekken waar hij heeft geslagen. Dat is lief. Dat zeg ik ook. Ik mag me omdraaien en hij leeft zich uit op mijn buik en borsten. Nu gaat hij ook weer knijpen, zoals op het feestje. Van die kleine venijnige kneepjes. Met een klein stukje vlees tussen twee nagels, maar dan wel volhouden en doorknijpen. Au!!! Uiteindelijk bewerkt hij me nog stevig met een flinke dildo, maar het komt niet tot een orgasme. Alweer niet. Hebben al die mannen dat soms samen afgesproken met elkaar? Ook hier eindigt SirNick met een massage. Hij maakt me los en ik mag even in de stoel gaan zitten. Hij komt naast me op de leuning zitten, nadat hij iets te drinken voor me heeft gepakt. We praten wat en hij merkt ook dat ik behoorlijk in subspace zit. Toch heb ik zelf het gevoel dat  het niet af is. Dat ik niet genoeg heb teruggegeven zeg maar. Ik vraag hem of ik nog iets voor hem kan betekenen. Dat draait uit op een pijpbeurt en we eindigen op de grond waarbij hij me weer bewerkt. Maar het komt niet tot seks. Misschien een volgende keer. Als ik lief ben, mag ik nog eens komen. Vier dates. Geen enkel orgasme. Op de een of andere manier was dit blijkbaar toch niet mijn week. ©suusje, 2010

terug naar verhaaltjes contact