Welkom bij suusje

Onderdanig of submissive Oftewel: de gevoelswaarde van woorden. Van de meeste woorden weten we van elkaar wel wat we bedoelen. Een tafel is een ding met een plat vlak waar je iets op kunt leggen. Een stoel is iets anders. Onderdanige, bottom, sub, slavin... woorden genoeg om aan te gevan dat je de macht uit handen geeft aan een Dom, een Meester, een Top. Maar samen spreek je wel af welke betekenis je hecht aan welk woord. Want anders heb je geen communicatie maar krommunikatie. Onderdanig of submissive. That is the question. Spelen in het Engels. Met een Engelsman. Een echte Master dus! Een eerste afspraak bij hem thuis. Het begint goed. Hij haalt me op van het station en we lopen naar zijn auto. Daar aangekomen houdt hij de achterdeur voor me open. "You care to sit in the back susie?". Er is maar één antwoord mogelijk en hij wacht er niet eens op maar loopt om naar de andere kant van de auto terwijl ik instap. Van zijn kant van de achterbank pakt hij een paar handboeien. "Put your hands on your back". Na de handboeien volgt een blinddoek en de deur gaat dicht. Hij stapt voorin en we rijden weg. Onderweg praten we wat. Ik zit enigszins schuin op de achterbank, mijn hoofd licht gebogen en ik vraag me af wat er gebeurt als we aangehouden worden. Alleen een blinddoek kun je nog uitleggen als 'verrassingsritje', maar die handboeien... Als we bijna bij zijn huis zijn stopt hij ergens op een parkeerterrein en mogen de polsboeien en de blinddoek af. Ik mag voorin komen zitten. Er is geen reden om de buren nieuwsgierig te maken natuurlijk. Maar de verhoudingen zijn duidelijk: ik ben zijn slave girl. Slave girl susie. Het voelt anders omdat het in het Engels is. "Being a slave girl" heeft voor mij een andere betekenis, geeft me een ander gevoel, dan een slavin zijn. Ik noem mezelf geen slavin, zou mezelf niet gauw slavin noemen, maar met slave girl had ik geen moeite. Niet om slave girl genoemd te worden, niet om het van mezelf te zeggen. Evenzo met het tellen en bedanken. Master is een meester met de zweep en heeft daarnaast een uitgesproken voorliefde voor de cane. Hoe kan het ook anders. Utterly British. De middag levert mij dus flink wat zweepslagen op met diverse zwepen en de 'slagwerksessie' wordt afgesloten met vijfentwintig stokslagen met verschillende canes. De zweepslagen moet ik meetellen en ik moet ervoor bedanken. "One thank you sir, two thank you sir, three thank you sir" is gevoelsmatig iets heel anders dan "één dankuwel meneer (of dankuwel meester), twee dankuwel meneer, drie dankuwel meneer". Ik ben er zelfs vrij zeker van dat ik het in het Nederlands niet gekund zou hebben. Dat ik zou zijn gaan lachen (van de zenuwen ongetwijfeld) of dat ik het glashard zou hebben geweigerd. Want hoe goed mijn Engels ook is, de gevoelswaarde is anders. Scheldwoorden komen het hardste aan in je eigen taal. Als ik ga vloeken in het Italiaans heeft geen enkele Nederlander daar hetzelfde gevoel bij als een Italiaan. Je kunt in een vreemde taal de meest walgelijke dingen tegen me zeggen - het voelt niet hetzelfde. Door Engels te praten blijf ik in mijn hoofd zitten. Kom ik niet in mijn gevoel. Niet omdat ik er bij na moet denken. Ik hoef niet na te denken als ik Engels praat. Maar het voelt gewoon anders. En dat is volgens mij de reden dat ik niet in subspace terecht kom. Dat ik me ook niet heel erg onderdanig voel. Wel een beetje. Door het vastbinden natuurlijk. En door de zwepen en de canes (ik noem ze liever canes dan stokken... ook al uit een soort eufemistisch gevoel dat het Engels me geeft?). Maar ik blijf me constant ervan bewust wat ik aan het doen ben; wat Master aan het doen is. Op de een of andere manier blijf ik het zien als spelletje. Ik speel wel mee, maar ik kom er niet één keer echt helemaal in. Ik blijf aan de oppervlakte drijven. We genieten wel allebei van de hele middag. Master net zo zeer of misschien nog wel meer dan ik. "Show Master how to give pleasure, susie". Ja, dat is leuk. Dat kan susie wel. "Like falling into a box of chocolates" zal Master later zeggen. En zo'n compliment kan natuurlijk weer alleen maar gegeven worden in het Engels. "Met je neus in de boter vallen" klinkt anders en in dit verband zeer zeker. 's Avonds kijkt mijn echtgenoot naar mijn 'marks'. Hij inspecteert mijn kont, stelt voor hem met wat olie te verzorgen en neemt wat foto's. Vervolgens mept hij me met één welgemikte slag mijlenver subspace in. Zonder woorden. Maar met veel gevoel. Een slave girl is nog geen slavin. Submissive voelt anders dan onderdanig. © suus, 2004

terug naar verhaaltjes contact