mei 2010.
Ik woon intussen in een polyamoreuze relatie met twee mannen. Mijn echtgenoot
en HMM, de man die geruime tijd mijn meester was. Op dit moment is de D/s-relatie
uit. Daar zijn allerlei redenen voor. Het lijkt er vooral op dat samenwonen
niet bevorderlijk was voor onze D/s-relatie. Hoe het verder gaat? Ik weet
het niet. De tijd zal het leren.
Inmiddels staan er wel wat nieuwe verhaaltjes en ben ik van plan om de fotopagina onder handen te nemen.
Onderstaand is mijn profiel, bijgewerkt tot 2004.
Dit is mijn profiel zoals dat ook te vinden is bij bdsm-zaken.nl.
Ik ben wat je noemt een laatbloeier. Ik heb pas op mijn 46e
ontdekt dat ik onderdanig ben. Ik heb namelijk een tijdje gewerkt voor een sekslijn. Ik heb jaren geleden
al ontdekt dat ik telefoonseks erg lekker vind en ik ben blij dat
ik de stap genomen heb om me op deze manier te kunnen uitleven op
mijn 'hobby'.
Uiteraard zijn niet alle gesprekken leuk. Sterker nog... de
meeste gesprekken zijn NIET leuk. Maar al gauw kwam ik erachter
dat sommige gesprekken wel heel veel leuker waren dan andere. Dat
waren gesprekken met dominante mannen. Niet per se Dominanten in
de bdsm-zin van het woord, maar gewoon: mannen die mij vertelden
wat ze wilden en die mij vertelden wat ik moest doen.
Heel af en toe belt er ook een Echte Dom. En vorig jaar zomer
kreeg ik op die manier een relatie met één van hen.
Hij heeft me ingewijd en we hebben een relatie gehad die jammer
genoeg maar een maand heeft geduurd. In die maand heb ik ontdekt
dat ik echt onderdanig ben en ben ik die gevoelens gaan
onderzoeken.
Een en ander heeft behoorlijk wat invloed op mij, maar ook op
mijn huwelijk. Ik heb een open huwelijk met een vanilla-meneer.
Wij zijn dertig jaar getrouwd en er zijn veel terugkerende
patronen binnen onze relatie die nu eigenlijk pas duidelijk
worden.
De laatste tien jaar heb ik regelmatig minnaars gehad (vaak meer
dan een tegelijk), maar pas nu vallen er allerlei stukjes op zijn
plaats.
Mijn vanilla-echtgenoot is nieuwsgierig, maar hij is niet
dominant. Hij laat me vrij om te onderzoeken en te spelen. Hij
helpt me door me meer duidelijkheid te geven, niet iedere vraag
terug te spelen, niet meer iedere beslissing aan mij over te
laten.
Mijn eerste ervaring
Mijn eerste BDSM-ervaring had ik dus in de zomer van 2003 met
iemand die ik 'Mijn Zomerdom' noem. We hebben een relatie gehad
die precies een maand duurde en begon op 21 juni.
Hij belde zaterdagsmorgens naar de lijn en we hadden een gesprek
van ruim anderhalf uur. Zondagsmorgens weer en aan het eind van
dat gesprek hebben we afgesproken dat hij donderdagsmorgens (mijn
vrije dag) terug zou bellen.
Dat deed hij. Ik zou die middag naar het naaktstrand gaan en
toen ik hem dat vertelde, zei hij dat hij graag mee zou gaan. We
hebben dus een afspraak gemaakt om elkaar in de buurt van het
strand te ontmoeten.
Ik kan je verzekeren dat het heel apart is om een eerste
afspraak met iemand te maken op het naaktstrand. Er valt niets te
verbergen enerzijds, je hebt weinig mogelijkheden om iets met
elkaar te doen anderzijds. We hebben heel veel gepraat die
middag, vooral over dominantie en onderdanigheid en over ons
leven. Eind van de middag kwam mijn echtgenoot ook naar het
strand en we hebben met zijn drieën gegeten.
De zondag daarop zijn Zomerdom en ik weer naar het naaktstrand
geweest met zijn tweeën en de dag erna ben ik naar zijn huis
gegaan. Uit mijn werk met de trein. Hij haalde me op van het
station en vanaf dat moment was er duidelijk een D/s-relatie,
hoewel hij me heel behoedzaam de goeie kant uit stuurde.
Na het eten heeft hij me vastgebonden op bed laten kennismaken
met een paar van zijn zwepen, waar hij heel vaardig mee is. Die
avond merkte ik wel dat pijn voor mij niet veel toevoegde aan de
spanning die werd opgebouwd door het vastzitten, het overgeleverd
zijn, het in zijn macht zijn.
Hij bood me een plaats om hem even niet te zijn. Een
buutvrij-plaats. Een plekje waar ik alleen maar hoefde te zijn,
niet hoefde na te denken.
Er volgden nog twee ontmoetingen waarin we vooral veel gepraat
hebben, maar na een maand eindigde het op tamelijk onverwachte
wijze. Gebrek aan ervaring en gebrek aan vertrouwen mijnerzijds
door eerdere negatieve ervaringen, gevoegd bij misverstanden.
Jammer.
bdsm-stijl
Het is nu april 2004. Tot voor kort zou ik mezelf beschreven
hebben als: ik ben onderdanig, maar geen pijnsuusje. Bondage en
pijn waren bij mij een middel, geen doel. Ik gaf me eraan over
als mijn Dom dat van mij verlangde. Maar mijn leven is enorm in
beweging en de situatie verandert eigenlijk van dag tot dag. De
afgelopen weken kom ik erachter dat pijn me meer en meer opwindt.
Misschien ben ik toch een beetje meer pijnsuusje dan ik
dacht.
Ik onderzoek en ervaar. Ik ben intussen een keer naar de
Werfkelder geweest en er zullen ongetwijfeld meer feesten komen.
Af en toe is er iemand met wie ik speel. Er zullen vast meer
speelervaringen komen. Ook aan de telefoon speel ik soms en ik
denk er zelfs over om bij mijn 'lijn' een bdsm-box aan te vragen.
Ik heb behoefte aan spel. Het leert me wie ik ben en wat ik wil
en wat ik nodig heb.
Ik zoek geen 24/7. Maar ik zoek wel een Dom die mij de baas is.
Iemand die mij de vrijheid kan geven waarnaar ik op zoek ben. De
vrijheid die betekent: even geen verantwoording, even geen keuzes
hoeven maken, even alleen maar zijn. Alleen maar mezelf zijn voor
Hem. Die Dom krijgt van mij alles wat hij verlangt. Er is niets
wat mijn Dom met mij kan doen wat ik erg vind. Want ik ben wat
hij zoekt. Maar mijn Dom zal ook niks met mij doen wat ik erg
vind. Want hij is wat ik zoek. En dat hoeft niet op fulltime
basis. Maar het zal wel iemand zijn die in ieder geval altijd op
de achtergrond in mijn gedachten is. Iemand die mij vasthoudt en
weet wat ik nodig heb.
Intussen is het november 2004. Wie mijn verhalen leest, weet dat ik intussen
een meester gevonden heb. HMM woont niet ver bij ons vandaan en we zien elkaar
vaak.
©suusje, 2004
|
»
wie is suusje
foto's
verhaaltjes
links
contact
|