Welkom bij suusje



IJs en HJV dienende
een modern kerstsprookje


Er was eens een subje, dat heette suusje. Suusje had geen Meester. Ze was wel getrouwd met een hele lieve meneer, maar die meneer was niet dominant. Suusje was al een tijdje op zoek naar een Meester. Soms dacht ze de ware gevonden te hebben, maar telkens weer...

In het oosten van het land woonde een Dom, HJV. Hij nam suusje af en toe onder handen en onder zijn hoede. Daar was ze altijd heel blij mee. Ze hadden een afspraak gemaakt voor de week voor kerstmis. Suusje mocht naar hem toekomen, voor hem koken, hem masseren en ze mocht blijven slapen.

Maar tien dagen voor kerstmis begon het met sneeuwen. En het sneeuwde en sneeuwde en sneeuwde. En er viel in die laatste dagen voor kerst meer sneeuw dan suusje ooit had meegemaakt. Ze wilde toch wel erg graag naar HJV, dus dacht ze: ik neem de trein.

Nou...
Dat begon met een kwartier vertraging, dus miste ze haar aansluiting in Den Haag en moest ze overstappen in Amersfoort. Daar kwam ze terecht in een Duitse trein (nee, het wordt geen herhaling van 'enkele reis'), maar gelukkig stopte die ook waar ze wezen moest. En HJV haalde haar op van de trein.


Zodra ze bij hem thuis waren moest ze voor HJV op haar knieen gaan zitten en kreeg ze haar halsband om. Dat was altijd een fijn gevoel. Nu was ze van hem, zolang ze haar halsband droeg. Ze mocht bij hem op de grond gaan zitten. Hij dronk een biertje. Ze gaf hem het flesje aan als ze dacht dat hij een slokje wilde.

Ze zit zo dicht naast hem dat hij met één hand met haar borst kan spelen. Het voelt aan als bijna gedachtenloos, maar ze weet dat hij zich er wel degelijk op concentreert. Hij knijpt in haar tepel en in haar borst. Door haar bh heen. Dan moet ze die uit doen. Zijn hand duikt in haar T-shirt en gaat verder met haar rechterborst. Knijpen, slaan, masseren. Het gaat steeds meer zeer doen.
"Weet je je stopwoord nog?" vraagt HJV?
Ze knikt: "Ja, dat weet ik nog. Maar ik wil het liever niet gebruiken. Je ziet en je merkt dat het pijn doet. Je weet best wanneer je moet stoppen."
Hij grijnst. "Vanavond ben je van mij suusje. Om te dienen, om gepijnigd te worden, om te neuken". Ze weet het. Hier is ze thuis. Hier hoort ze vanavond. De telefoon gaat. Hij neemt op en staat naast haar. Ze zit nog steeds op haar knieën. Tegen zijn been aan met zijn hand op haar hoofd. Hij streelt haar haar. Ze is van hem.

Na het telefoongesprek gaat hij verder. Nog altijd met haar rechterborst. Uiteindelijk moet ze toch een keer 'ROOD' zeggen. Ze wil eigenlijk niet, maar ze houdt het niet meer vol. Daarna mag ze haar kleren uitdoen en haar rode laarsjes aan. HJV maakt foto's, een van de twee katten is zeer geïnteresseerd. Natuurlijk vooral in de touwtjes van haar laarzen.


In haar laarzen en een slipje gaat ze koken. Na het eten gaan ze naar de slaapkamer en geeft ze HJV een uitgebreide massage. Ze neuken, ze vrijen en gaan dan nog even naar beneden om wat te drinken. Het is intussen allang voorbij suusjes bedtijd, ze is geen nachtbraker, maar ze wil ten volle genieten van deze avond, deze gelegenheid, haar kerstfeestje.


touwtjeskat


kerstborst  




Als ze gaan slapen vraagt ze of de halsband af mag.
"Nee, waarom? Zit ie te strak?"
"Nee, dat niet."
"Dan mag je hem lekker omhouden vannacht."

Ze praten nog heel even en dan valt suusje in een onrustige slaap. Ze wordt een paar keer wakker van de halsband, waar ze niet aan gewend is om die 's nachts om te hebben. Ze ligt dicht tegen HJV aan. Als de wekker afloopt, glijdt ze zachtjes over zijn buik naar beneden en pijpt hem een beetje. Mmmmm... lekker is dat.

"Hup suus. Koffie."

Daarna 'bevrijdt' HJV haar van haar halsband. Ze zucht even, maar het is goed zo. Ze douchen, kleden zich aan en HJV brengt haar naar het station.

Deze keer heeft de trein een half uur vertraging en rijdt vervolgens via een andere route naar het westen. Suusje blijft zitten tot Schiphol en stapt daar over op de trein die haar naar huis brengt. Ze is bijna 24 uur onderweg tegen de tijd dat ze thuis komt.

Maar dan heb je ook wat. Nog dagenlang.
zwaartekracht



©suusje, 2010


terug naar
verhaaltjes

contact