Welkom bij suusje

In de week voor zondagmiddag besluit ik dat het tijd wordt dat ik me weer eens helemaal glad scheer. Het is al heel lang geleden dat ik gladsuusje was. Zelf hecht ik er niet zo aan, en de situatie thuis nodigt niet uit tot. Ik onderteken de mail naar HJV met 'gladsuusje' en hij vraagt wat dat betekent. "Glad betekent haartjes weg op plekken waar ik ze niet hebben wil." "Je bent dus weer glad geworden... Wil je me laten weten wanneer de voorlaatste keer was? Met andere woorden: hoe lang waren de haartjes die je weghaalde?" "Die haartjes waren heel lang. Ik kan me niet eens meer goed herinneren wanneer ik voor het laatst glad was. Ergens in de loop van vorig jaar denk ik. Met het idee: misschien gebeurt er dan weer eens iets." "Voor zover ik daarin niet in de competentie van je Meester treed, zou ik graag zien dat je geen haartjes meer weghaalt dan met mijn instemming." "Weet je: ik bedacht dat toen ze er af waren. Maar toen had het niet zoveel zin meer om het te vragen <grin>. Maar wat nu? Wil je zondag stoppeltjes of glad?" "Laat ik geen stoppeltje voelen zondag! En daarna blijf je eraf, ook onder je oksels. Begrepen?" "Een en ander heeft een behoorlijke discussie hier losgemaakt. Maar dat was ook wel een keer tijd denk ik. Ik ben bang dat het laatste haartje nog niet geknipt is. Maar... wat doe ik met mijn benen? En die paar haren in mijn gezicht (drie)? En die rond mijn tepels?" "Ik wil je kut en oksels zonder haar zondag. En ik had gevraagd of je het begrepen had: je antwoord las ik nog niet." "Dat had ik begrepen HJV. Mijn kut en mijn oksels zullen zondag glad en haarloos zijn en liefst zonder één enkel stoppeltje. Mijn vraag over de andere beharing gold daarna: weghalen of niet?" "De rest mag je laten zitten, bijdehand suusje." "Ligt de nadruk daarbij op 'mag'? Want die in mijn gezicht haal ik meestal liever weg :)" "De nadruk ligt op "mag",  suusje." En zo toog ik die zondagmiddag gladgeschoren richting hotel. En laat ik vanaf die dag mijn haartjes weer groeien. Eerst waren het stoppeltjes, maar nu, na een maand of twee, begint het al weer wat 'wollig' aan te voelen. HJV vindt het wel leuk: "Wel goed om te horen dat je [...] haar op je kut laat groeien." Ik heb inmiddels twee keer een foto gestuurd van het groeiproces. Eén keer na twee weken uit mezelf, vorige week vrijdag in opdracht. En dan komt de vraag (opdracht): "ik zou het wel op prijs stellen als het groeiproces op suusje.nl te volgen zou zijn. Met data waarop de foto's zijn genomen." En daar moet ik even heel hard over nadenken. Met een knipoog naar een andere kant van mij: wel 0,4 seconden. Maar dan trek ik toch de grens: "Ik begrijp dat je dat wilt, maar dat gaat mij te ver. Ik wil wel kijken of ik er iets over kan schrijven, maar dan worden het niet meer dan thumbnails. Waarop het groeiproces absoluut niet te volgen is. Dit zijn foto's die ik niet 'openbaar' wil hebben. Zelfs niet zomaar naar iedereen stuur." HJV respecteert gelukkig mijn grens en bedankt me voor het feit dat hij de foto's wél kreeg. Maar suusje zou suusje niet zijn als ik er niet een oplossing voor vond natuurlijk. Vandaar dit verhaal. Met foto. stand van zaken 28 maart 2010   ©suusje, 2010

terug naar verhaaltjes contact