Als we aankomen, is het al behoorlijk druk. We komen gelijk aan met een flink groepje anderen, en ik herken ook gelijk al wat oude vrienden. Dat maakt het vanavond nog bijna het allerleukste: oude vrienden begroeten, even bijpraten, en vooral ook: nieuwe vrienden ontmoeten. Mensen die ik intussen heb leren kennen op Fetlife en BDSMnext en nu vanavond voor het eerst in het echt zie. Voetsletje is er ook. Uiteraard. Ik ben hier omdat hij zo aandrong. We hebben afgesproken dat als er niks gebeurt, ik hem eventueel ga toppen. Maar nu ik hier met twee meesters ben, komt dat er niet van. Na een uurtje krijgen we van voetsletje een rondleiding. Alle kamers boven zijn bezet. Dat vind ik wel jammer. Maar als we terugkomen in de bar is er een hoek met flink wat ruimte. H zegt me daar dan maar heen te gaan met ons koffertje. Er is een trap die als steunpunt kan dienen. Ik krijg een blinddoek voor en moet bij de trap gaan staan. Ik word niet aan de trap vastgezet, dat is bijna nog lastiger dan wél vastgezet worden. Want nu sta ik daar 'vrijwillig'. OK, ik ben ook vrij willig moet ik bekennen. H begint zachtjes. Ik weet welke floggers ik in het koffertje had gedaan en het batje en het telescoopplakje. Maar ik herken ze niet. Wel merk ik dat hij op een gegeven moment harder gaat slaan. Harder dan hij ooit gedaan heeft volgens mij. En ik merk dat SirNick zich er ook mee bemoeit. Ik voel tenminste nagels over mijn lijf gaan die ik nooit eerder voelde. En ik word gemept op plekken waarvan ik weet dat H daar nooit slaat. Ze nemen me stevig onderhanden. SirNick vraagt af en toe of het nog wel gaat. Ja hoor. Het gaat prima. Ik kan zelfs nog lachen als H op zeker moment met een zachte flogger ronddraait en alleen maar wind veroorzaakt: de klappen voel ik nauwelijks. Heerlijk zo'n beetje afkoeling. OK, dat is natuurlijk niet de bedoeling. Na verloop van tijd merk ik dat ik roezig word. Ontspan en een klein beetje ga subben. Dan is het jammer dat we in de bar staan. Nu zou ik meer willen, maar hier is dat niet de bedoeling.

SirNick blijft voor het gemak slapen. De andere ochtend kijken we samen naar de overblijfselen. Ik heb een flinke bloeduitstorting op één borst, er zitten hier en daar nog wat striemen, maar over het algemeen valt het mee. Of tegen natuurlijk. 't Is maar hoe je het bekijkt.

Wanneer mag ik weer?